Chus Martínez

İspanya doğumlu Chus Martínez, felsefe ve sanat tarihi alanında eğitim almış bir küratör, yazar ve akademisyen. Şu anda İsviçre'deki Basel Sanat ve Tasarım Akademisi FHNW'de Institute Art Gender Nature'ın başkanı; Madrid ve Venedik'teki TBA21 (Thyssen-Bornemisza Art Contemporary) kurumunda yardımcı küratör olarak görev yapıyor. Ayrıca 36. Ljubljana Grafik Sanatlar Bienali'nin sanat yönetmenliğini yaptı.

CIMAM (Uluslararası Modern Sanat Müzeleri ve Koleksiyonları Komitesi) yönetim kurulu üyesi olan Martínez, Torino'daki Castello di Rivoli ve Berlin'deki Deutsches Historisches Museum dahil olmak üzere birçok uluslararası kurumun danışma kurulunda yer alıyor. Daha önce New York'taki El Museo del Barrio'da baş küratör, dOCUMENTA (13) departman başkanı, Barselona'daki MACBA'da baş küratör ve Frankfurter Kunstverein'da direktör olarak görev yaptı.

Eleştirel ve deneysel küratörlük uygulamalarıyla tanınan Martínez, dünya çapında çağdaş sanatçılarla işbirliği içinde çok sayıda sergi ve proje geliştirdi. Uluslararası dergilere düzenli olarak yazılar yazmaya ve sergi katalogları ile kitaplara makale ve metin katkısı vermeye devam ediyor.

Diana Campbell

Bangladeş'in Dakka kentinde bulunan Samdani Sanat Vakfı'nın Sanat Direktörü ve Dakka Sanat Zirvesi'nin Baş Küratörü olarak, 2014'ten 2023'e kadar kritik beğeni toplayan etkinliklerin düzenlenmesine öncülük eden Diana Campbell, vakfın 7. etkinliğinin planlamasını yapıyor. Hartwig Sanat Vakfı'nın Küresel Girişimler Başkanı da olan Campbell, 2025 yılında başlatılan Buhara Bienali'nin ilk edisyonunun sanat direktörlüğünü yaptı. Campbell, yerlilik, sanat ve mimari üzerine kapsamlı yazılar yazıyor.

Sohrab Mohebbi

2022 yılında SculptureCenter'ın direktörlüğüne atanan Sohrab Mohebbi, 2022-2023 yıllarında Pittsburgh'da düzenlenen 58. Carnegie International'ın Kathe ve Jim Patrinos küratörlüğünü üstlendi. Daha önce, Genel Küratör (2020-2021) ve Küratör (2018-2020) olarak da görev yaptığı SculptureCenter bünyesine katılmadan önce, Los Angeles'taki REDCAT'ta yardımcı küratör ve Queens Museum'da küratörlük bursiyeri olarak çalıştı. Amsterdam'daki Rijksakademie'de danışman olarak görev yapan Mohebbi, Walker Art Center-Minneapolis, High Desert Test Sites- Joshua Tree, SALT-İstanbul ve Center for Historical Reenactments-Johannesburg için sergiler ve programlar düzenlemiştir. Bard College Küratörlük Çalışmaları Merkezi'nden yüksek lisans derecesi ve Tahran Sanat Üniversitesi'nden fotoğrafçılık alanında lisans derecesi sahibidir.

Aaron Cezar

Aaron Cezar, misafir sanatçı programları, sergiler ve kamusal etkinliklerin küratörü olduğu ve geliştirdiği Londra merkezli Delfina Vakfı’nın kurucu direktörüdür. Kurumu, 2007'de kuruluşundan beri yaratıcı yeteneklerin buluşma noktası olarak konumlandırarak, diğer uluslararası sanat kurumlarıyla başlattığı işbirlikleriyle Delfina’yı Londra’nın en büyük uluslararası misafir sanatçı programlarının ev sahibi konumuna yükselmesini sağladı. Delfina Vakfı’nın programlar yöneticiliğini üstlenmesinin yanısıra, içlerinde Hayward Gallery, SongEun Artspace, ArtBo ve Art Dubai gibi farklı sanat etkinlikleri çerçevesinde sergiler, programlar ve performansların küratörlüğü yaptı. 58. Venedik Bienali’nin kamusal programları kapsamında bienalin küratörü Ralph Rugoff ile beraber açılış ve kapanış programlarındaki performansların küratörlüğünü üstlendi. The Art Newspaper, Harper’s Bazaar ve ArtAsiaPacific gibi çeşitli yayınlarda yazıları yayımlandı. 2019 yılında Dani Burrows ile beraber Delfina Vakfı’nın programlarından yola çıkarak kaleme alınan Politics of Food adlı kitabın editörlüğünü üstlendi.Kurumun stratejik ortaklarından Art Jameel’in danışmanları arasında yer almanın yanı sıra, çeşitli yerel ve uluslararası kurul, komite ve danışma gruplarına üyedir. 2017’de Londra’daki prestijli sanat okulu Royal College of Arts tarafından onur ödülüne layık görüldü.

Sam Bardaouil & Till Fellrath

Sam Bardaouil ve Till Fellrath, Münih ve New York merkezli çok disiplinli küratoryal platform Art Reoriented’in kurucuları. 2017 yılından bu yana Berlin’deki Gropius Bau’da ortak küratör görevini yürüten küratör ikili, 1 Ocak 2022 itibariyle de Berlin'deki Hamburger Bahnhof'un direktörlüğü görevini üstleniyorlar. 2022’de düzenlenen Lyon Bienali’nin ve 59. Venedik Bienali’nde Fransız Pavyonu’nun küratörlüğünü yaptılar. 2009’da Art Reoriented’in kuruluşundan bugüne dek Bardaouil ve Fellrath, sanat tarihine revizyonist bir yaklaşımın ve sanatsal ve kurumsal pratiklerde kapsayıcılığın savunulmasında öncü bir ses olarak kendilerini konumlandırdılar. Sergileri, Paris'te Centre Pompidou, Brüksel'de Villa Empain, Düsseldorf'ta Kunstsammlung NRW, Münih'te Devlet Mısır Sanatı Müzesi, Stockholm'de Moderna Museet, Valensiya'da IVAM, Madrid'de Reina Sofia, Tate Liverpool gibi uluslararası kurumların yanı sıra İstanbul'da ARTER, Güney Kore'de Gwangju ve Busan Sanat Müzeleri, Beyrut Sergi Merkezi, Cidde'deki Suudi Sanat Konseyi, Doha'daki Mathaf: Arap Modern Sanat Müzesi ve Savannah'daki SCAD Sanat Müzesi’nde yer aldı. Venedik Bienali'nde ulusal pavyonlardan 2013’de Lübnan Pavyonu’nu ve 2019’da ise Birleşik Arap Emirlikleri Pavyonu’nun küratörlüğünü yaptılar. 2016'da 20. Sidney Bienali'nin küratörlük ataşeleri ekibinde görev aldılar. 2016'dan 2020'ye kadar Hamburg'daki Montblanc Kültür Vakfı'nın başkanlığını yaptılar. New York Üniversitesi Tisch Sanat Okulu, HISK - Ghent Güzel Sanatlar Yüksek Enstitüsü ve Şangay Üniversitesi’nde Şangay Güzel Sanatlar Akademisi dahil olmak üzere çeşitli üniversitelerde ve sanat okullarında dersler verdiler. 2017'de Modernist Çalışmalar Derneği Kitap Ödülü'ne layık görülen akademik monografi Mısır'da Sürrealizm dahil olmak üzere çok sayıda yayının yazarlığını yaptılar.

Kate Fowle

Hauser & Wirth kıdemli küratöryel direktörü olan Kate Fowle, 2019-2022 yılları arasında New York’taki MoMA PS1’ın direktörlüğünü üstlendi. 2013-2019 yılları arasında Moskova'daki Garage Çağdaş Sanat Müzesi’nde baş küratör ve yine aynı yıllar içerisinde New York'taki Independent Curators International(ICI)’da baş küratör ve direktörlük görevlerini üstlendi. 2007-2008 yılı arasında Çin’in başkenti Pekin’deki Ullens Çağdaş Sanat Müzesi’nde kurumun uluslararası küratörü olarak yer aldı. 2002 yılında San Francisco'daki California Sanat Koleji Küratörlük Uygulamaları Yüksek Lisans Programını kurdu ve bu bölümün 2007 yılına kadar başkanlığını sürdürdü. Fowle, Amerika Birleşik Devletleri'ne taşınmadan önce 1996-2002 yılları arasında Londra'daki Smith + Fowle galerinin eş direktörlüğünü yaptı. 1994-96 yılları arasında ise İngiltere’deki East Sussex bölgesinde yer alan Towner Sanat Galerisi ve Müzesi'nde küratördü. David Adjaye, Rasheed Araeen, John Baldessari, Sammy Baloji, Louise Bourgeois, Marcel Broodthaers, Urs Fischer, Rashid Johnson, Irina Korina, Robert Longo, Anri Sala, Taryn Simon, Juergen Teller ve Rirkrit Tiravanija gibi uluslararası önemli sanatçılarla düzenlendiği kişisel sergiler güncel projeleri arasında yer alır. Ayrıca, Ilya Kabakov, Sterling Rubyve Qiu Zhijie gibi önde gelen sanatçılar ve küratörlük ve sergileme geçmişleri gibi konular üzerine yazılmış kapsamlı makaleleri bulunuyor. Kate Fowle, Rusya: On Yeni Uluslararası Yıl 1986-1996 (2016); Rashid Johnson: Kapılarımızın İçinde(2016); ve İspat: Francisco Goya, Sergei Eisenstein, Robert Longo (2017) adlı üç kitap kaleme aldı.

Defne Ayas

Defne Ayas, 2012 yılından bu yana Witte de With, Center for Contemporary Art’ın direktörlüğünü yapıyor. Rotterdam’a taşınmadan önce New York ve Şanghay arasında çalışan Ayas, 2007 yılında Prince Claus Fund işbirliğiyle Asya genelinde aktif bir araştırma ve üretim girişimi olan Arthub Asia’nın eş-kuruculuğunu üstlendi. New York şehrinin görsel sanat performans bienali olan Performa’nın küratörlüğünün yanı sıra 2005’ten bu yana uluslararası sanatçı, mimar, küratör, eleştirmen ve yazarlar ile projeler ve programlar geliştiriyor. Hong Kong’da bulunan Spring’in küratörlüğünü de yapan Ayas, aynı zamanda 2006 yılında eş-kurucusu olduğu, Osmanlı İmparatorluğu döneminden kalan mekan, toplum ve yaşam kültürü üzerine çalışan sanat platformu Blind Dates Project’in danışmanlığını yapıyor. 2012’de 11. Baltık Trienali’nin eş-küratörlüğünü yaptı. University of Virginia Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden mezun olan Defne Ayas, Amsterdam’daki De Appel Küratöryel Programı’nı bitirdi.

Bruce W. Ferguson

Bruce W. Ferguson, küratör, eleştirmen ve idareci olarak sanat kurumları ve akademik organizasyonlarda yöneticilik konusunda büyük deneyim sahibidir. Şu anda, New York’da bulunan, basılı ve online yayıncılık şirketi olan LB Media’nın başkan yardımcılığını üstleniyor. Kahire’deki American University İnsan ve Toplum Bilimleri Bölümü’nün ve Columbia University Güzel Sanatlar Okulu dekanı olan Ferguson, aynı zamanda New York Academy of Art’ın da Başkanı ve Yönetici Direktörü. Kopenhag’daki Louisiana Museum, Boston’daki Institute of Contemporary Art gibi kurumlarda sergi küratörlüğü üstlenen Ferguson, Sao Paulo, Sydney, Venedik ve İstanbul gibi uluslararası bienallerde sergiler organize etti. 20 yıllık tarihiyle başarı elde eden ve kent kimliğini merkez alan uluslararası sanat bienali Site SantaFe’ye (New Mexico) kurucu direktör ve küratörü olarak vizyon kazandırdı.

Christine Tohmé

Bağımsız bir küratör Christine Tohmé, 1994 yılında kar amacı gütmeyen bir organizasyon olarak kurulan Ashkal Alwan – Lübnan Plastik Sanatlar Derneği’nin eş-kurucularından biridir ve kurumun direktörüdür. Dernek, 20 yılı aşkın süredir çağdaş sanatta ve entelektüel pratiklerde üretime, araştırmaya ve yayılıma kendini adadı. Organizasyon, 2011 yılında 2.000m²’lik çok disiplinli bir mekan açarak bölge için eğitici bir merkez olmayı amaçladı. Ashkal Alwan’ın yapısı içinde düzenlenen etkinlik ve programlar şu şekildedir: kültürel pratikler üzerine Home Works Forumu; ücretsiz yıllık bir sanat eğitimi sunan Home Workspace programı (HWP); Lübnan’daki video üretimini destekleyen Video Works programı; Lübnan’da ve dışında misafir sanatçı programı; küratöryel projeler; üretim olanakları ve burs programları; kamusal programlama ve atölyeler.

Fulya Erdemci

Fulya Erdemci, İstanbul ve Amsterdam merkezli bir küratör ve yazardır. 2011 yılında 54. Venedik Bienali Uluslararası Sanat Sergisi kapsamında Türkiye Pavyonu’nun küratörlüğünü üstlenmiştir. 2008 yılından bu yana Amsterdam’daki SKOR (Stichting Kunst en Openbare Ruimte) – Kamusal Alan için Sanat Vakfı’nın direktörlüğünü yürütmektedir. SKOR’daki projeleri arasında, Rotterdam’daki Witte de With ile iş birliği içinde gerçekleştirilen dört cephe projesinden oluşan Morality Wall (2010) ve uluslararası bir araştırma, sempozyum ve yayın dizisi olan Actors, Agents and Attendants yer almaktadır. Bu dizinin ilk edisyonu Speculations on the Cultural Organisation of Civility (2010), Andrea Philips ve Markus Miessen ile birlikte; ikinci edisyonu ise Social Housing – Housing the Social (Amsterdam, 2011) yine Andrea Philips ile birlikte küratörlüğünü üstlenmiştir. Bundan önce, 1994–2000 yılları arasında Uluslararası İstanbul Bienali’nin ilk direktörleri arasında yer almıştır. 2003–2004 yıllarında İstanbul’daki Project 4L’nin direktörlüğünü yapmış, 2004–2005 yıllarında ise İstanbul Modern’de geçici sergiler küratörü olarak çalışmıştır. 2002 yılında 25. São Paulo Bienali’nin Metropolitan Iconographies: Cities başlıklı sergisinde “İstanbul” bölümünün küratörlüğü için davet edilmiş; 2007’de ise Footnotes on Geopolitics, Market and Amnesia başlıklı 2. Moskova Çağdaş Sanat Bienali’nin küratöryel ekibine katılmıştır. Erdemci, Türkiye’de “yaya” kavramını merkeze alan ilk kentsel kamusal alan sergisi olan İstanbul Yaya Sergilerini 2002 yılında başlatmış; ikinci edisyonunu ise 2005’te Emre Baykal ile birlikte çalışmıştır. 2008 yılında Danae Mossman ile birlikte Yeni Zelanda, Christchurch’te gerçekleşen kamusal alanda sanatın 5. bienali SCAPE’in Wandering Lines: Towards a New Culture of Space başlıklı edisyonunun eş küratörlüğünü üstlenmiş ve Christchurch kentinin kamusal alanlarına yayılan 25 uluslararası sanatçının işlerini sunmuştur. Erdemci ayrıca çeşitli danışma ve seçici kurullarda görev almaktadır. Bunlar arasında, Mayıs 2012’de Şanghay’da Public Art (Çin) ve Public Art Review (ABD) tarafından düzenlenen “Place-making” temalı The International Award for Excellence in Public Art; 2011 tarihli 12. Kahire Bienali ve De Appel sanat merkezinin 2009–2011 küratöryel programları yer almaktadır. Akademik alanda ise Bilkent Üniversitesi (1994–1995), Marmara Üniversitesi (1999–2000) ve İstanbul Bilgi Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Yüksek Lisans Programı’nda (2001–2007) ders vermiştir. Yakın zamanda, New Jersey’deki Rutgers Üniversitesi’nde Laurie Kürsüsü’ne atanmıştır.

Jessica Morgan

Jessica Morgan, Tate Modern'de Uluslararası Sanat Daskalopoulos Küratörü olarak görev yapmakta olup şu anda Tino Sehgal'ın Türbin Salonu Unilever Komisyonu'nu (2012), Saloua Raouda Choucair'in ilk retrospektifini (2013) ve The World Goes Pop (Tate Modern 2015) sergisinin küratörlüğünü yapmaktadır. Morgan, Gabriel Orozco'nun retrospektifinin (2011) küratörlüğünü üstlenmiş ve Tate Modern için John Baldessari: Pure Beauty (2009), The World as a Stage (2007), Martin Kippenberger (2006), Time Zones (2004) ve Common Wealth (2003) gibi çok sayıda grup ve solo sergi düzenlemiştir. Bunlara ek olarak, Dominique Gonzalez-Foerster'ın 2008/9 Türbin Salonu Unilever Komisyonu olan TH.2058'i ve Carsten Höller'ın 2006/7 Türbin Salonu komisyonu olan Test Site'ın küratörlüğünü yapmıştır. Tate Modern'de Level 2 Gallery için 2005/6 programını düzenlemiş; bu kapsamda Meschac Gaba, Jan De Cock, Roman Ondàk, Catherine Sullivan, Simryn Gill ve Brian Jungen gibi uluslararası alanda yükselen sanatçıların solo sergilerinden oluşan bir dizi geliştirmiştir. Sergi çalışmalarının yanı sıra Morgan, Tate'in Uluslararası Koleksiyonu üzerinde çalışarak Avrupa, Doğu Avrupa, ABD, Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Güney Asya'dan yükselen sanat alanındaki koleksiyon içeriklerinin geliştirilmesine odaklanmaktadır. Morgan, daha önce Boston Çağdaş Sanat Enstitüsü'nde (ICA) Baş Küratör olarak görev yapmış; burada Carsten Höller, Ellen Gallagher, Olafur Eliasson, Rineke Dijkstra, Marlene Dumas, Marijke van Warmerdam, Kerry James Marshall ve Cornelia Parker gibi sanatçıların sergilerini düzenlemiştir. Bundan önce ise Chicago Çağdaş Sanat Müzesi'nde küratör olarak görev yapmış ve burada Mona Hatoum'un çalışmalarının ABD ve İngiltere'deki ilk kapsamlı sunumunu organize etmiştir.

Morgan, şu anda LA MoCA için Urs Fischer'ın ilk kapsamlı sergisinde küratör olarak çalışmakta (2013) olup daha önce Atina Kikladik Sanat Müzesi için The Last Grand Tour'u (2011), ICA Boston'da Damian Ortega'nın ABD'deki ilk büyük sergisini (2009), Meksika'daki Jumex Koleksiyonu için An Unruly History of the Readymade sergisini (2008) ve 2005 yılında İzlanda'daki ilk Reykjavik Sanat Festivali'nin kürasyonunu sürdürmektedir. Londra'daki Chisenhale Gallery Mütevelli Kurulu'nda görev yapmakta, Rockefeller Bellagio Yaratıcı Sanatlar Bursu için aday gösterici olarak yer almakta, Berlin'deki Hamburger Bahnhof'ta 2009 Nationalgalerie Genç Sanat Ödülü ve 2006 Paul Hamlyn Görsel Sanatlar Ödülü jürisinde bulunmuştur. Morgan, çağdaş sanat üzerine kapsamlı yayınlar yapmış ve konferanslar vermiş olup denemeleri çok sayıda sergi ve müze kataloğunun yanı sıra Parkett ve Artforum gibi sanat dergilerinde yer almıştır. Morgan, yakın zamanda Tate Publications için Gabriel Orozco üzerine bir monografi kitabını tamamlamıştır.

Carolyn Christov-Bakargiev

Carolyn Christov-Bakargiev, Roma, Kassel ve New York merkezli bir küratör ve yazardır. Farklı ülkelerde bağımsız küratör olarak sergiler düzenledikten sonra, 1999–2001 yılları arasında MoMA iştiraki olan P.S.1 Contemporary Art Center’da Sergiler Kıdemli Küratörü olarak görev yapmıştır. 2002–2008 yılları arasında Torino’daki Castello di Rivoli Çağdaş Sanat Müzesi’nde Baş Küratör olarak çalışmış (2009 yılında müzenin geçici direktörlüğünü üstlenmiştir). 2005 yılında ilk Torino Trienali’nin eş küratörlüğünü, 2008 yılında ise 16. Sidney Bienali’nin sanat direktörlüğünü yapmıştır.

Bir yazar olarak, tarihsel avangardlar ile çağdaş sanat arasındaki ilişkilere odaklanmış; Arte Povera hareketi üzerine kapsamlı çalışmalar üretmiş ve Arte Povera (Londra: Phaidon, 1999) kitabını yayımlamıştır. Güney Afrikalı sanatçı William Kentridge’in çalışmalarına dair ilk monografiyi (Palais des Beaux Arts, Brüksel; Serpentine Gallery, Londra; MACBA–Museu d’Art Contemporani de Barcelona, 1998–99) ve Kanadalı sanatçı Janet Cardiff’in (George Bures Miller ile birlikte üretilen işleri de kapsayan) ilk monografisini (P.S.1, New York, 2001) yayımlamıştır.

Bağımsız küratör olarak, 1993 Venedik Bienali için sanatçı ve besteci John Cage’e bir saygı duruşu niteliğindeki “Il suono rapido delle cose” sergisinin eş küratörlüğünü üstlenmiştir. “Antwerp ’93: Avrupa Kültür Başkenti” kapsamında MuKHA–Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen’de gerçekleştirilen uluslararası karma sergi “On taking a normal situation and retranslating it into overlapping and multiple readings of conditions past and present”ın eş küratörlüğünü yapmıştır. 1996’da İtalyan savaş sonrası sanatçı Alberto Burri üzerine ilk kapsamlı serginin küratörlüğünü yapmış (Palazzo delle Esposizioni, Roma; Palais des Beaux Arts, Brüksel; Lenbachhaus, Münih), 1997’de ise Roma’nın çeşitli mekânlarına yayılan ve zooloji müzesi ile botanik bahçelerini de kapsayan “Città-Natura” sergisini düzenlemiştir. Ardından Roma’daki Villa Medici’de üç yıl süren ve 100’den fazla sanatçının yeni üretimlerini içeren “La Ville, le Jardin, la Mémoire” (1998–2000) projesinin eş küratörlüğünü yapmıştır.

P.S.1’de kıdemli küratör olarak, MoMA iş birliğiyle gerçekleşen ve yeni bir sanat kuşağını işaret eden “Greater New York” sergisinin ilk edisyonunu 2000 yılında başlatmış ve eş küratörlüğünü üstlenmiştir. Aynı yıl uluslararası sanatın 1980’lerine odaklanan “Around 1984: A Look at Art in the Eighties” sergisinin küratörlüğünü üstlenmiş, ayrıca Georges Adéagbo ve Carla Accardi gibi sanatçıların kişisel sergilerini düzenlemiştir.